Strona głównaZagadnienia prawne / Uchwała Sądu Najwyższego z 28.04.2022 r. (III CZP 40/22)

Uchwała Sądu Najwyższego z 28.04.2022 r. (III CZP 40/22)

Czy możliwość jednostronnego ustalania przez banki kursów wymiany walut w umowach kredytów frankowych jest sprzeczna z naturą stosunku prawnego? Jeśli tak, to jakie rodzi to konsekwencje? Sąd Najwyższy podjął uchwałę, w której odpowiedział na te pytania.

Uchwała Sądu Najwyższego z 28.04.2022 r. wydana w sprawie III CZP 40/22 brzmi:

Sprzeczne z naturą stosunku prawnego kredytu indeksowanego do waluty obcej są postanowienia, w których kredytodawca jest upoważniony do jednostronnego oznaczenia kursu waluty właściwej do wyliczenia wysokości zobowiązania kredytobiorcy oraz ustalenia wysokości rat kredytu, jeżeli z treści stosunku prawnego nie wynikają obiektywne i weryfikowalne kryteria oznaczenia tego kursu. Postanowienia takie, jeśli spełniają kryteria uznania ich za niedozwolone postanowienia umowne, nie są nieważne, lecz nie wiążą konsumenta w rozumieniu art. 3851 k.c.

Co w praktyce oznacza uchwała?

Przede wszystkim uchwała otwiera szeroko drzwi do dochodzenia roszczeń frankowiczom – przedsiębiorcom (a ściślej: kredytobiorcom, którzy nie mają statusu konsumenta, lub którzy obawiają się, że w ich przypadku status ten mógłby być kwestionowany, np. wynajmujący mieszkanie kupione ze środków pochodzących z „kredytu frankowego”).

W przypadku osób, które nie są konsumentami, nie mają zastosowania przepisy o postanowieniach niedozwolonych (m.in. art. art. 3851 k.c.). Sąd Najwyższy, potwierdzając sprzeczność z naturą stosunku prawnego postanowień, na podstawie których bank jest upoważniony do jednostronnego oznaczenia kursu waluty, de facto przesądził o tym, że w przypadku kredytobiorców niebędących konsumentami będzie to prowadziło do bezwzględnej nieważności umowy.

Przy okazji uchwała potwierdza również to, co od dawna dla sądów jest już jasne, a co banki wciąż kwestionują – nieuczciwy charakter przepisów pozwalających bankom jednostronnie ustalać kursy walut, a w konsekwencji – decydować o wysokości zobowiązania kredytobiorcy i o wysokości rat.

Autor: Bartosz Pręda

Zobacz również

PRĘDA Kancelaria - Kredyty frankowe

Sędzia z kredytem frankowym nie jest wyłączony od orzekania

Czy sędzia, który zawarł sam umowę „kredytu frankowego”, jest z mocy ustawy wyłączony od orzekania w sprawie, w której strona domaga się ustalenia nieważności takiej umowy? Sąd Najwyższy podjął uchwałę, w której rozstrzygnął to zagadnienie prawne.

PRĘDA Kancelaria - Kredyty frankowe

Wyrok TSUE z 29.04.2021 r. (C-19/20)

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał kolejny wyrok w sprawie kredytobiorców z Polski – odpowiadając na pytania zadane przez Sąd Okręgowy w Gdańsku. Co orzekł TSUE w sprawie C-19/20? Jakie skutki orzeczenie to może mieć na sytuację frankowiczów?

PRĘDA Kancelaria - Kredyty frankowe

Sędzia z kredytem frankowym nie jest wyłączony od orzekania

Czy sędzia, który zawarł sam umowę „kredytu frankowego”, jest z mocy ustawy wyłączony od orzekania w sprawie, w której strona domaga się ustalenia nieważności takiej umowy? Sąd Najwyższy podjął uchwałę, w której rozstrzygnął to zagadnienie prawne.

Nasze wyroki

© PRĘDA Kancelaria Adwokacka → Kredyty frankowe