Sąd Okręgowy w Legnicy - wyrok w sprawie I C 501/24
Nieważny kredyt Raiffeisen Banku z 2007 r. - wygrywamy w Sądzie Okręgowym w Legnicy!
- Sygnatura
- I C 501/24
- Sędzia
- Tomasz Szafraniec
- Pozwany bank
- Raiffeisen
- Bank na umowie
- Raiffeisen Bank Polska
- Rok umowy
- 2007
- Data pozwu
- 12 kwietnia 2024
- Data wyroku
- 10 sierpnia 2026
- Liczba rozpraw
- 2
- Wartość przedmiotu sporu
- 180.515 zł
- Żądanie
- zapłata
- Rozstrzygnięcie
- wygrana kredytobiorców
Opublikowano 13 sierpnia 2026 r., zaktualizowano 27 września 2026 r.
Wyrok Sądu Okręgowego w Legnicy z 10.08.2026 r.
Sąd Okręgowy w Legnicy, wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2026 r.:
zasądził od pozwanej Raiffeisen Bank International Aktiengesellschaft w Wiedniu (Republika Austrii) działającej w Rzeczypospolitej Polskiej przez Raiffeisen Bank International AG (spółkę akcyjną) Oddział w Polsce w Warszawie na rzecz powodów łącznie kwotę 41.069,19 CHF (czterdzieści jeden tysięcy sześćdziesiąt dziewięć franków szwajcarskich, dziewiętnaście centymów) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 4 kwietnia 2024 roku do dnia zapłaty;
oddalił powództwo w pozostałym zakresie;
zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 3.228 (trzy tysiące dwieście dwadzieścia osiem) złotych tytułem kosztów procesu, w tym kwotę 2.700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego, z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kosztów procesu od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty;
zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 3.228 (trzy tysiące dwieście dwadzieścia osiem) złotych tytułem kosztów procesu, w tym kwotę 2.700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego, z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kosztów procesu od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.
Bezpłatna analiza
Masz kredyt w Raiffeisen Banku Polska?
Sprawdź, czy Twoją umowę można unieważnić.
Analiza przygotowana przez adwokata w ciągu 24 godzin.
Bezpłatnie i bez żadnych zobowiązań.
Twoje dane chronione są tajemnicą adwokacką i RODO.
Co dokładnie orzekł Sąd Okręgowy w Legnicy w sprawie I C 501/24?
Bank bronił ważności umowy kredytu denominowanego z 2007 r.
Spór dotyczył Umowy Kredytu Mieszkaniowego zawartej w 2007 r. z Raiffeisen Bank Polska. Była to umowa kredytu denominowanego w CHF. Kredytobiorcy zarzucili bankowi przede wszystkim wprowadzenie do umowy niedozwolonych postanowień obciążających ich nieograniczonym ryzykiem kursowym. Drugim zarzutem była abuzywność klauzul przeliczeniowych, pozwalających bankowi jednostronnie ustalać kurs waluty.
Bank wnosił o oddalenie powództwa. Twierdził, że umowa jest ważna i mieści się w granicach swobody umów oraz prawa dewizowego. Wskazywał, że przed jej zawarciem rzetelnie poinformował kredytobiorców o ryzyku kursowym i działał zgodnie z Rekomendacją S. Podnosił też, że sam ponosił ryzyko kursowe, a umowa powinna zostać utrzymana nawet w przypadku przyjęcia, że zakwestionowane przez kredytobiorców postanowienia są niedozwolone. Ponadto bank kwestionował roszczenie o zapłatę i zarzucał kredytobiorcom nadużycie prawa podmiotowego.
Sporny pozostawał również stan faktyczny. Bank twierdził między innymi, że postanowienia umowy były indywidualnie negocjowane. Kwestionował również status konsumenta po stronie kredytobiorców, podnosząc, że kredytobiorcy od pewnego momentu wynajmowali nieruchomość.
Nieważność wynikała z niedozwolonych postanowień umowy
Sąd Okręgowy w Legnicy uznał umowę za nieważną z uwagi na niedozwolony charakter jej postanowień. Chodziło o postanowienia obciążające kredytobiorców nieograniczonym ryzykiem kursowym oraz o postanowienia pozwalające bankowi samodzielnie kształtować kurs waluty. Skoro umowa jest nieważna, kredytobiorcy mogli domagać się zwrotu wszystkich kwot, które na jej podstawie zapłacili bankowi.
Częściowe oddalenie powództwa dotyczyło niewielkiej części odsetek. Sąd przyjął, że odsetki ustawowe za opóźnienie przysługują kredytobiorcom nie po upływie 7 dni, lecz po upływie 30 dni od doręczenia bankowi wezwania do zapłaty. Dlatego też sąd zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie od 4 kwietnia 2024 r., a nie jak żądali kredytobiorcy - od 12 marca 2024 r.
Nieograniczone ryzyko kursowe przerzucone na kredytobiorców i kursy z tabeli banku - dwie przyczyny nieważności umowy
Sąd Okręgowy w Legnicy sporządził pisemne uzasadnienie wyroku wydanego w sprawie o sygn. I C 501/24. Poniżej omawiamy jego motywy.
Kredytobiorcy zawarli w 2007 roku z poprzednikiem prawnym Raiffeisen Banku umowę kredytu mieszkaniowego denominowanego w CHF, na trzydzieści lat, z przeznaczeniem na zakup lokalu mieszkalnego. Kwota kredytu została wyrażona w walucie obcej, ale wypłata nastąpiła w złotych - po kursie kupna z tabeli kursowej banku, a spłata następowała po kursie sprzedaży z tej samej tabeli. Ani umowa, ani regulamin nie wskazywały kryteriów ustalania tych kursów.
Sąd ustalił, że kredytobiorcy mieli zdolność kredytową także w złotych, lecz wybrali kredyt powiązany z walutą ze względu na niższą ratę. Zapewniano ich o stabilności franka szwajcarskiego i pokazano wykres historyczny; nie przedstawiono symulacji istotnego wzrostu kursu, nie wyjaśniono roli kursu kupna i sprzedaży ani sposobu tworzenia tabeli. Umowa pochodziła z wzorca i nie była negocjowana. Kredyt spłacano początkowo w złotych, później także w walucie. Kredyt został całkowicie spłacony. Lokal nie służył działalności gospodarczej, a kredytobiorcy takiej działalności nie prowadzili - sąd potwierdził ich status konsumentów, powołując się na wyrok TSUE w sprawie C-347/23. Ustalenia oparto na dokumentach i zeznaniach kredytobiorców; dowód z zeznań świadków banku sąd pominął na podstawie art. 2352 § 1 pkt 2 k.p.c., ponieważ osoby te nie uczestniczyły w zawieraniu umowy.
Za niedozwolone sąd uznał zarówno klauzule przeliczeniowe, jak i - co dla oceny umowy okazało się rozstrzygające - obciążenie kredytobiorców niczym nieograniczonym ryzykiem kursowym. Bank mógł dwukrotnie jednostronnie wpływać na wysokość świadczenia: przy wypłacie i przy spłacie każdej raty, bo tabela nie była powiązana z żadnym obiektywnym miernikiem. Niezależnie od tego mechanizm denominacji nie zawierał jakiegokolwiek ograniczenia wzrostu kursu, a bank nie uświadomił kredytobiorcom, że deprecjacja złotego może być gwałtowna i drastyczna. Ogólne oświadczenia o świadomości ryzyka sąd uznał za niewystarczające - nie wynika z nich, w jakim zakresie skutki wzrostu kursu zostały wyjaśnione i dlaczego rośnie także saldo zadłużenia. Twierdzenie banku, że obowiązek informacyjny wypełnił rzetelnie, nie znalazło zatem potwierdzenia; zapewnienia o stabilności waluty sąd ocenił jako mogące dezinformować.
Zakwestionowane klauzule dotyczą głównych świadczeń stron, lecz są niejednoznaczne, więc podlegają kontroli z art. 3851 § 1 k.c. Sąd uznał je za sprzeczne z dobrymi obyczajami i rażąco naruszające interesy konsumentów, oceniając umowę według stanu z chwili jej zawarcia (III CZP 29/17, III CZP 6/21). Bez znaczenia pozostało, jak bank faktycznie ustalał kursy oraz jak finansował akcję kredytową; ustawa antyspreadowa również nie sanowała wadliwości.
Wbrew stanowisku banku umowa nie mogła być utrzymana. Usunięcie klauzul zmienia charakter głównego przedmiotu umowy (C-260/18), a luki nie da się wypełnić kursem średnim NBP, zwyczajem ani zasadami słuszności; art. 358 § 2 k.c. wszedł w życie po zawarciu umowy. Kredytobiorcy, pouczeni o skutkach nieważności umowy, nie wyrazili zgody na utrzymanie abuzywnych postanowień.
Sąd nie uwzględnił podnoszonego przez bank zarzutu nadużycia prawa podmiotowego. W relacji profesjonalisty z konsumentem, przy braku możliwości negocjowania wzorca, powoływanie się przez bank na zasady współżycia społecznego nie zasługuje na akceptację. Kwestionowanie roszczenia o zapłatę co do zasady i wysokości okazało się nieskuteczne, bo bank nie wskazał, na czym miałaby polegać wadliwość wyliczeń opartych na jego własnym zaświadczeniu. Rozliczenie nastąpiło według teorii dwóch kondykcji (art. 410 § 1 i 2 k.c. w związku z art. 405 k.c.), z uwzględnieniem złożonego przed procesem oświadczenia o potrąceniu, a zarzut zatrzymania sąd uznał za bezskuteczny wobec możliwości potrącenia (III CZP 31/23). Zarzut przedawnienia nie został uwzględniony.
Sprawa zakończyła się po dwóch rozprawach
Pozew wpłynął 12 kwietnia 2024 r., a wyrok zapadł 10 sierpnia 2026 r. i został ogłoszony na rozprawie. Postępowanie zamknęło się po dwóch rozprawach. Sąd pominął dowód z zeznań świadków zgłoszonych przez bank.
-
Pozew przeciwko bankowi
-
Rozprawa
przesłuchanie kredytobiorców
-
Rozprawa
-
Wyrok sądu I instancji
Sąd Okręgowy w Legnicy
Bank podważał status konsumenta, wskazując na wynajem nieruchomości
Linia obrony Raiffeisen Banku opierała się na twierdzeniu, że kredytowana nieruchomość była wynajmowana, a więc kredytobiorcy nie zawierali umowy jako konsumenci. Sąd nie podzielił tego zapatrywania - o statusie decyduje cel umowy w chwili jej zawarcia, a nie późniejszy sposób korzystania z lokalu. Kredytobiorcy przez wiele lat mieszkali w kredytowanej nieruchomości, a dopiero później przeprowadzili się w inne miejsce i zaczęli wynajmować kredytowane mieszkanie. Sąd nie miał wątpliwości, że kredytobiorcom przysługuje status konsumenta.
Korzyść kredytobiorców z unieważnienia umowy to 193.675 zł
- Bank wypłacił
- 143.628 zł
- Kredytobiorcy spłacili
- 63.276 zł i 59.489,70 CHF
- 59.489,70 CHF po przeliczeniu
- 274.027 zł
- Korzyść
- 193.675 zł
Do tego dochodzą odsetki ustawowe za opóźnienie od zasądzonych kwot. Na dzień wyroku wynosiły 10.115 CHF. Rosną z każdym dniem, więc finalna kwota będzie wyższa.
Statystyki
Ta sprawa na tle bazy kancelarii
| Sprawy kancelarii dotyczące umów Raiffeisen Banku Polska | 6 wyroków (ten był 6.) |
| Od pozwu do wyroku minęło | 850 dni |
| Mediana czasu w tym sądzie | 281 dni (z 158 spraw kancelarii) |
Stan na 6 października 2026 r. - liczby aktualizują się wraz z kolejnymi wyrokami.
Masz podobną umowę?
Czy kredyt frankowy Raiffeisen Bank Polska z 2007 r. można unieważnić?
Tak. W omawianej sprawie Sąd Okręgowy w Legnicy uznał umowę Kredytu Mieszkaniowego zawartą w 2007 r. za nieważną i zasądził od banku zwrot świadczeń spełnionych przez kredytobiorców. To kolejny wyrok potwierdzający, że umowy Raiffeisen Bank Polska z tego okresu zawierały postanowienia niedozwolone, skutkujące nieważnością umowy.
Pamiętaj jednak, że artykuł dotyczy jednej, konkretnej sprawy. Nie jest poradą prawną ani gwarancją uzyskania takiego samego rozstrzygnięcia w innej sprawie. O wyniku każdej sprawy decydują: treść konkretnej umowy oraz okoliczności jej zawarcia. Każda sprawa wymaga indywidualnej oceny.
W tym artykule
Bezpłatna analiza
Masz kredyt w Raiffeisen Banku Polska?
Sprawdź, czy Twoją umowę można unieważnić.
Tylko 2 kroki - zajmie to około minuty. Później opcjonalnie możesz dodać szczegóły lub załączyć umowę.
Analiza przygotowana przez adwokata w ciągu 24 godzin.
Bezpłatnie i bez żadnych zobowiązań.