Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2026 r. Sąd Okręgowy w Legnicy:
ustalił, że nie istnieje stosunek prawny wynikający z umowy kredytowej z dnia 30 lipca 2007 r. („Multiplan” waloryzowany kursem CHF) zawartej przez powodów z BRE Bankiem;
oddalił powództwo wzajemne;
kosztami postępowania w całości obciążył bank.
Przebieg postępowania
Sąd Okręgowy podzielił w całości argumenty przemawiające za nieważnością umowy kredytowej dawnego BRE Banku (obecnie mBank) i po przeprowadzeniu jednej rozprawy ustalił nieistnienie stosunku prawnego wynikającego z umowy kredytowej, z uwagi na nieważność umowy w całości.
Sąd oddalił również powództwo wzajemne wytoczone przez bank przeciwko kredytobiorczyni.
Postępowanie dowodowe ograniczyło się do przesłuchania kredytobiorców oraz przeprowadzenia dowodów z dokumentów.
Na wstępnym etapie postępowania (miesiąc po złożeniu pozwu) sąd wydał w tej sprawie postanowienie o zabezpieczeniu, wstrzymując obowiązek spłaty rat na czas trwania procesu.
Korzyść z unieważnienia umowy
Korzyść kredytobiorców wynikająca z nieważności umowy (uwzględniająca również anulowanie przyszłych rat) to ponad 520.000 zł (przy kredycie opiewającym na kwotę ok. 498.000 zł).
Istotne fragmenty uzasadnienia wyroku
Jeśli chodzi o badanie klauzul niedozwolonych i ich ocenę w świetle art. 385(1) k.c. i następnych, to ocena i analiza ta powinna dotyczyć nie tylko klauzul kursowych, ale również klauzuli ryzyka walutowego czyli klauzuli ucieleśniającej ryzyko walutowe obciążające powodów nadmiernym ryzykiem deprecjacji złotego (zobacz wyrok SN z dnia 13.05.2022 r. w sprawie II CSKP 464/22 i powołane tam w tym zakresie orzecznictwo TSUE).
Należy podkreślić, że ta właściwość kredytu indeksowanego nie jest intuicyjna i odbiega od standardowego kredytu w złotówkach, w którym kwota pozostała do zapłaty tj. saldo zadłużenia, praktycznie zawsze zmniejsza się z upływem czasu i płaceniem kolejnych rat. Dla kredytobiorców zaciągających kredyty indeksowane i denominowane (...) właśnie ta cecha kredytu indeksowanego stanowiła największe zaskoczenie. Dlatego należało rozważyć, czy strona pozwana zawierając umowę z konsumentem, dopełniła wobec niego, spoczywającego na niej jako profesjonaliście obowiązku informacyjnego w zakresie ryzyka kursowego. Zdaniem Sądu obowiązek informacyjny, co do ryzyka walutowego – odnośnie klauzuli walutowej, nie został przez stronę pozwaną spełniony. Z dowodu z przesłuchania [kredytobiorców] wynika, że przed podpisaniem umowy kredytowej nie otrzymali od pracownika banku żadnych konkretnych informacji odnośnie ryzyka kursowego, nie przedstawiono powodom tych informacji ani w sposób opisowy, ani przy pomocy wykresów – symulacji. Informacje, a raczej oświadczenia zawarte w treści umowy (§ 29) w ocenie Sądu są ogólne i nie mogą być ocenione jako rzetelna i wyczerpująca informacja dotycząca ryzyka jakie niesie zawarcie umowy indeksowanej CHF, nie zawiera bowiem żadnych konkretnych informacji, przeliczeń odnoszących się do umowy zawieranej przez strony itd. W sytuacji braku tych dokumentów Sąd przyjął, że informacja o ryzyku walutowym była ogólna, nie odnosiła się do konkretniej umowy zawieranej przez strona, a zatem informacja należy ocenić jako nierzetelną. (...)
W tym miejscu należy zaakcentować różnicę sytuacji powoda i powódki - pozwanej wzajemnie wobec kredytobiorców, którzy zaciągnęli kredyt w złotych polskich oprocentowanym wyższym WIBOREM. Mianowicie istota problemu przy kredytach denominowanych i indeksowanych walutą obcą, w tym przypadku CHF, polega nie tylko na wzroście wysokości rat kredytowych, bo również kredytobiorcy mający zobowiązanie w walucie polskiej z Wiborem „narażeni” na wzrost wysokości rat np. po podniesieniu stóp procentowych przez NBP. Polega przede wszystkim na nieograniczonej w praktyce możliwości, co nastąpiło w rozpoznawanej sprawie, wzrostu salda zadłużenia, tj. kapitału pozostałego do spłaty w stosunku do kwoty wypłaconej powodom zgodnie z treścią umowy, a wyrażoną w złotych polskich. O ile w przypadku kredytu złotowego wzrasta rata wraz ze wzrostem stóp procentowych, ale wysokość kapitału pozostającego do spłaty sukcesywnie, choć w mniejszym tempie zawsze maleje. W przypadku kredytu indeksowanego wraz ze wzrostem kursu waluty rośnie nie tylko wysokość raty kredytowej, ale równocześnie przede wszystkim rośnie również wysokość salda kapitału, w przeliczeniu do złotych polskich, do spłaty proporcjonalnie do wzrostu kursu waluty. Przytoczony mechanizm w sposób obrazowy, zdaniem Sądu wskazuje na naruszenie przez Bank zasad współżycia społecznego.