Sąd Okręgowy w Legnicy - wyrok w sprawie I C 638/22

Wyrokiem z 13.04.2023 r. Sąd Okręgowy w Legnicy:

1. ustalił, że nie istnieje stosunek prawny wynikający z umowy kredytu zawartej w kwietniu 2006 r. pomiędzy stroną pozwaną Powszechną Kasą Oszczędności Bankiem Polskim S.A. z siedzibą w Warszawie a powodami;
2. zasądził od strony pozwanej Powszechnej Kasy Oszczędności Banku Polskiego S.A. z siedzibą w Warszawie na rzecz powodów kwotę 231.453,55 złote (dwieście trzydzieści jeden tysięcy czterysta pięćdziesiąt trzy złote 55/100), wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 12 sierpnia 2022 roku do dnia zapłaty;
3. kosztami postępowania obciążył w całości bank.

Ustne motywy rozstrzygnięcia

W ocenie sądu zasady przeliczania i ustalania wysokości świadczeń stron nie zostały ustalone w sposób precyzyjny. Bank mógł dowolnie wpływać na wysokość świadczenia powodów.

Z umowy należało wyeliminować wszystkie zapisy umowne, które wiązały przedmiot umowy z frankiem szwajcarskim. Wyeliminowanie tych klauzul skutkuje tym, że umowa nie może dalej obowiązywać. 

Sąd odniósł się również do kwestii ryzyka kursowego, które zostało w całości przerzucone na kredytobiorców. Sąd wskazał, że ryzyko związane z zawarciem umowy nie zostało w żaden sposób podzielone pomiędzy strony. Jednocześnie brak jest uzasadnienia do takiego obciążenia kredytobiorców, stanowiącego przejaw nierównowagi kontraktowej. 

Ryzyko nie zostało kredytobiorcom w należyty sposób uświadomione - powodowie nie są specjalistami z zakresu ekonomii, rachunkowości itd. Natomiast bank jest podmiotem wyspecjalizowanym, posiadającym wyspecjalizowane komórki, jest w stanie przewidzieć tendencje gospodarcze. Pozwany miał świadomość, że po wejściu Polski do Unii Europejskiej kurs złotego został w pewien sposób sztucznie zaniżony, natomiast kurs CHF był rekordowo niski - bank wykorzystał nieświadomość powodów.

Sąd potwierdził, że powodowie mają interes prawny w ustaleniu nieważności. Umowa jest nadal przez nich wykonywana, a stwierdzenie nieważności stanowi dla nich potwierdzenie, że po uprawomocnieniu się wyroku nie będą musieli dalej płacić rat.