Sąd Okręgowy w Legnicy - wyrok w sprawie I C 77/23

Nieważny kredyt CHF Banku BPH z 2010 r. - wygrywamy w Sądzie Okręgowym w Legnicy!

Sąd Okręgowy w Legnicy ustala, że stosunek prawny wynikający z umowy kredytu Banku BPH z 2010 r. nie istnieje, i zasądza na rzecz kredytobiorców 48.124,24 zł oraz 32.124,52 CHF.
Sygnatura
I C 77/23
Pozwany bank
Bank BPH
Bank na umowie
Bank BPH
Rok umowy
2010
Data pozwu
16 stycznia 2023
Data wyroku
17 kwietnia 2024
Liczba rozpraw
2
Wartość przedmiotu sporu
482.967 zł
Żądanie
ustalenie i zapłata
Rozstrzygnięcie
wygrana kredytobiorców
Opublikowano 20 kwietnia 2024 r., zaktualizowano 27 września 2026 r.

Historia zmian

  1. 27 września 2026 r. - Zaktualizowano dane sprawy (rozliczenie i kwoty).
  2. 1 września 2026 r. - Sąd Apelacyjny we Wrocławiu wyrokiem z 1.09.2026 r. (sygn. I ACa 3280/24) w zasadniczej części oddalił apelację banku - sprawa zakończyła się prawomocnie.

Rozstrzygnięcie

Wyrok Sądu Okręgowego w Legnicy z 17.04.2024 r.

Sąd Okręgowy w Legnicy, wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2024 r.:

  1. ustalił, że stosunek prawny wynikający z umowy kredytu z 2010 r. zawartej pomiędzy kredytobiorcami a Bankiem BPH Spółką Akcyjną z siedzibą w Krakowie (obecnie siedziba w Gdańsku) nie istnieje;

  2. zasądził od strony pozwanej Banku BPH Spółki Akcyjnej z siedzibą w Gdańsku łącznie na rzecz powodów kwotę 48.124,24 zł (czterdzieści osiem tysięcy sto dwadzieścia cztery złote 24/100) oraz kwotę 32.124,52 CHF (trzydzieści dwa tysiące sto dwadzieścia cztery franki szwajcarskie 52/100) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie;

  3. kosztami postępowania obciążył bank.

Bezpłatna analiza

Masz kredyt w Banku BPH?

Sprawdź, czy Twoją umowę można unieważnić.

Analiza przygotowana przez adwokata w ciągu 24 godzin.

Bezpłatnie i bez żadnych zobowiązań.

Twoje dane chronione są tajemnicą adwokacką i RODO.

Podgląd wyroku

Co dokładnie orzekł Sąd Okręgowy w Legnicy w sprawie I C 77/23?

Wyrok w sprawie I C 77/23 - strona 1
Wyrok w sprawie I C 77/23 - strona 1 Wyrok w sprawie I C 77/23 - strona 2

Istota sporu

Bank bronił umowy i kwestionował interes prawny kredytobiorców

Spór dotyczył umowy kredytu powiązanego z kursem CHF, zawartej z Bankiem BPH w 2010 r. Kredytobiorcy zakwestionowali postanowienia § 1 ust. 1, § 2 ust. 3, § 6 ust. 1, § 7 ust. 2 i § 10 ust. 6 umowy. Zarzuty objęły także § 13 ust. 2, § 13 ust. 9, § 14 ust. 3 oraz § 17.

Pozew opierał się przede wszystkim na abuzywności klauzuli ryzyka kursowego. Kredytobiorcy podnosili, że bank obciążył ich nieograniczonym ryzykiem zmiany kursu, nie wyjaśniając rzetelnie jego skali. Drugą podstawą były klauzule przeliczeniowe, pozwalające bankowi kształtować kurs bez obiektywnych i sprawdzalnych kryteriów.

Bank kwestionował już samą dopuszczalność żądania ustalenia i twierdził, że kredytobiorcy nie mają interesu prawnego. Powoływał się na wypełnienie obowiązku informacyjnego przed zawarciem umowy. Zarzucał również kredytobiorcom nadużycie prawa podmiotowego.

Bank twierdził ponadto, że postanowienia umowy były indywidualnie uzgodnione, oraz wskazywał na możliwość spłaty kredytu bezpośrednio w walucie.

Motywy rozstrzygnięcia

Bank przerzucił na kredytobiorców ryzyko kursowe bez pouczenia o jego skali

Sąd uznał, że kredytobiorcy zawarli umowę jako konsumenci, na wzorcu przygotowanym przez bank. Całe ryzyko kursowe zostało przerzucone na nich. Nie otrzymali przy tym dostatecznego pouczenia o skali tego ryzyka.

Sąd wskazał też, że bank samodzielnie ustalał kursy stosowane do rozliczeń. Zawarte w umowie postanowienia były abuzywne, co skutkowało nieważnością umowy.

Wysokość dochodzonych kwot wynikała z zaświadczeń banku i nie budziła wątpliwości sądu. Powództwo zostało oddalone wyłącznie w niewielkim zakresie dotyczącym odsetek.

Z pisemnego uzasadnienia

Nieograniczone ryzyko kursowe przerzucone na kredytobiorców i dowolność tabel kursowych banku przesądziły o nieważności umowy

Po ogłoszeniu wyroku Sąd Okręgowy w Legnicy sporządził pisemne uzasadnienie rozstrzygnięcia w sprawie o sygn. I C 77/23. Poniżej przedstawiamy, jak sąd umotywował ustalenie nieistnienia stosunku prawnego wynikającego z umowy kredytu indeksowanego do CHF oraz zasądzenie zwrotu wpłaconych świadczeń.

Sąd ustalił, że kredytobiorcy poszukiwali finansowania na cele mieszkaniowe i skorzystali z pomocy pośrednika kredytowego. Nie mieli zdolności kredytowej na kredyt złotowy, mieli ją natomiast na kredyt powiązany z frankiem szwajcarskim. Produkt przedstawiono im jako bardzo korzystny, z niższą o kilkaset złotych ratą niż kredyt w złotych, a walutę opisano jako stabilną, o wahaniach rzędu kilku groszy.

Kredytobiorcom nie wyjaśniono, na czym polega indeksacja, ani że zmiana kursu wpływa nie tylko na ratę, lecz także na saldo zadłużenia. Nie wiedzieli, że bank stosuje odrębne kursy do wypłaty i do spłaty, a nikt nie tłumaczył im, jak powstaje tabela kursowa. Nie przedstawiono symulacji obrazującej skutki znacznego wzrostu kursu. Umowę otrzymali na gotowym druku, bez możliwości negocjacji. Wraz z nią podpisali szereg dokumentów, w tym oświadczenie o zapoznaniu się z ryzykiem. Dokumenty te nie były z nimi omawiane. Umowę zawarto w 2010 r.; kredyt wypłacono w transzach, a raty pobierano z rachunku kredytobiorców. W dacie zawarcia umowy nie prowadzili oni działalności gospodarczej, a nieruchomości nigdy nie wynajmowali i nadal w niej mieszkają.

Za niedozwolone sąd uznał przede wszystkim obciążenie kredytobiorców nieograniczonym ryzykiem kursowym przy jednoczesnym braku rzetelnej informacji o jego skali, a oprócz tego także postanowienia przeliczeniowe odsyłające do tabeli kursowej banku - z § 1 ust. 1, § 7 ust. 2, § 10 ust. 6 i § 17 umowy. Obowiązek informacyjny wymagał zrozumiałego wyjaśnienia, że zobowiązanie może wielokrotnie wzrosnąć mimo regularnych spłat; przekazany komunikat był niepełny i mylący. Bank utrzymywał, że obowiązek ten wypełnił, jednak zdaniem sądu ogólnikowe oświadczenia o ryzyku, narzucone i nieomawiane, nie zastępują rzetelnego pouczenia. Tabele kursowe bank kształtował samodzielnie, bez obiektywnych kryteriów - także odesłanie do kursu średniego NBP w § 17 działało wyłącznie na korzyść banku. Postanowienia te, nieuzgodnione indywidualnie, sąd ocenił jako sprzeczne z dobrymi obyczajami i rażąco naruszające interesy konsumentów w rozumieniu art. 3851 k.c.

Umowa nie może obowiązywać bez tych postanowień: ich usunięcie zmienia charakter i główny przedmiot umowy, a luki nie wolno uzupełniać kursem średnim NBP ani innym przepisem dyspozytywnym. Brak też podstaw do rozliczenia kredytu jako złotowego. Kredytobiorcy, pouczeni o skutkach nieważności, podtrzymali swoje żądanie. Sąd uznał również, że mają interes prawny w ustaleniu nieistnienia stosunku prawnego, ponieważ tylko wyrok ustalający usuwa niepewność co do umowy, która miała obowiązywać do 2040 r. Zarzut nadużycia prawa i powoływanie się na nieprzewidziany wzrost kursu sąd odrzucił, wskazując, że wzrost kursu jedynie ujawnił wadliwość konstrukcji umowy. Sąd oparł się na dokumentach oraz uznanych za wiarygodne zeznaniach kredytobiorców i świadka, a na podstawie art. 2352 k.p.c. pominął dowody z opinii biegłych i zeznań świadków nieuczestniczących w zawarciu umowy. Wysokość roszczenia wynikała z zaświadczeń banku i nie została skutecznie zakwestionowana; rozliczenie nastąpiło według teorii dwóch kondykcji.

Przebieg postępowania

Postępowanie przed sądem I instancji zakończyło się po dwóch rozprawach

Od wniesienia pozwu do wyroku minęło 457 dni. Sąd przeprowadził dwie rozprawy, na których przesłuchał kredytobiorców oraz jednego świadka zgłoszonego przez bank. Po zamknięciu rozprawy sąd odroczył ogłoszenie wyroku.

  • Pozew przeciwko bankowi

  • Rozprawa

  • Rozprawa

  • Wyrok sądu I instancji

    Sąd Okręgowy w Legnicy

Korzyść wynikająca z wyroku

Korzyść kredytobiorców z unieważnienia umowy to 335.958 zł

Rozliczenie sprawy
Przed wyrokiem
Bank wypłacił
265.984 zł
Kredytobiorcy spłacili
48.124 zł i 32.124,52 CHF
Saldo pozostałe do spłaty (na 24.10.2022)
68.353,47 CHF
Po wyroku
Anulowane raty do 2040 r. (216 rat)
+ 409.973 zł
Do zwrotu bankowi z rozliczenia kapitału
- 74.015 zł
Korzyść
335.958 zł

Jak liczymy korzyść?

W tej sprawie

Przyszłe raty liczymy przy oprocentowaniu z dnia salda: marża 2,4 p.p. + SARON 3M 0,0129% z dnia 24.10.2022.

Rachunek opisuje stan z zaświadczenia banku z 24.10.2022 r. - od tego dnia liczymy anulowane raty. Raty zapłacone po tym dniu zmniejszają różnicę do rozliczenia z bankiem i w tej samej kwocie pomniejszają anulowane raty, więc korzyść pozostaje ta sama.

Nieważna umowa oznacza wzajemny zwrot: kredytobiorca oddaje bankowi wypłacony kapitał, bank oddaje wszystko, co od kredytobiorcy dostał. Korzyść to wynik tego rozliczenia - kwota, która zostaje po stronie kredytobiorcy.

Przy kredycie już spłaconym jest to nadwyżka do zwrotu: różnica między tym, co kredytobiorca zapłacił bankowi wykonując nieważną umowę kredytową, a otrzymanym od banku kapitałem.

Przy kredycie wciąż spłacanym, korzyścią są także anulowane raty, których kredytobiorca nie będzie musiał już płacić. To projekcja przy założonym oprocentowaniu, a nie kwota z wyroku.

Do rozliczenia wchodzi to, co sąd zasądził. Jeżeli część żądania zapłaty oddalił, oddalona kwota nie jest korzyścią - kredytobiorca jej nie otrzyma, choćbyśmy uważali oddalenie za niesłuszne.

Kwoty w walucie obcej przeliczamy po średnim kursie NBP z dnia, który dana kwota opisuje: spłaty - z dnia wyroku omawianego w tym wpisie, saldo i anulowane raty - z dnia zaświadczenia banku.

Korzyść zależy więc od kursu waluty. Wpisy o wyrokach sądów I i II instancji w tej samej sprawie mogą podawać różne kwoty, bo każdy liczy spłaty po kursie z dnia swojego wyroku.

Liczby pochodzą z zaświadczeń banku i z dokumentów sprawy. Jeśli opisują inny dzień niż wyrok, mówimy o tym wprost.

Kwota opisuje tę konkretną sprawę i nie jest prognozą dla żadnej innej. Wynik zależy od treści umowy, historii spłat i stanowiska sądu. W niektórych sprawach, z uwagi na przyjętą taktykę procesową, pozew obejmuje wyłącznie żądanie ustalenia nieistnienia stosunku prawnego lub żądanie zapłaty tylko części należności przysługujących kredytobiorcy (tzw. rozdrobnienie roszczenia). Jeżeli przedmiotem żądania nie była cała należność przysługująca kredytobiorcy, liczba mówi o nadwyżce do rozliczenia, a nie o kwocie, którą bank ma wypłacić na podstawie tego wyroku.

Orientacyjną korzyść w swojej sprawie możesz oszacować korzystając z naszego kalkulatora korzyści.

Korzyść wyższa niż kwota wypłaconego kredytu
Umowa miała obowiązywać do 2040 r.
2010
zawarcie umowy
2024 - wyrok
koniec płacenia rat
2040
anulowane raty - 16 lat

Statystyki

Ta sprawa na tle bazy kancelarii

Sprawy kancelarii dotyczące umów Banku BPH 25 wyroków (ten był 5.)
Od pozwu do wyroku minęło 457 dni
Mediana czasu w tym sądzie 281 dni (z 158 spraw kancelarii)

Stan na 6 października 2026 r. - liczby aktualizują się wraz z kolejnymi wyrokami.

Masz podobną umowę?

Czy kredyt frankowy Banku BPH z 2010 r. można unieważnić?

Tak. W omawianej sprawie Sąd Okręgowy w Legnicy ustalił, że stosunek prawny wynikający z umowy kredytu z 2010 r. nie istnieje, i zasądził na rzecz kredytobiorców zwrot wpłaconych kwot. To kolejny wyrok potwierdzający, że umowy Banku BPH z tego okresu zawierały postanowienia niedozwolone, skutkujące nieważnością umowy.

Pamiętaj jednak, że artykuł dotyczy jednej, konkretnej sprawy. Nie jest poradą prawną ani gwarancją uzyskania takiego samego rozstrzygnięcia w innej sprawie. O wyniku każdej sprawy decydują: treść konkretnej umowy oraz okoliczności jej zawarcia. Każda sprawa wymaga indywidualnej oceny.

Bezpłatna analiza

Masz kredyt w Banku BPH?

Sprawdź, czy Twoją umowę można unieważnić.

Administratorem danych osobowych jest PRĘDA Kancelaria Adwokacka - Adwokat Bartosz Pręda z siedzibą w Głogowie. Podanie danych jest dobrowolne. Masz prawo m.in. dostępu do Twoich danych, żądania ich poprawienia oraz usunięcia. Szczegóły w polityce prywatności.

Twoje dane chronione są tajemnicą adwokacką i RODO.

Tylko 2 kroki - zajmie to około minuty. Później opcjonalnie możesz dodać szczegóły lub załączyć umowę.

Analiza przygotowana przez adwokata w ciągu 24 godzin.

Bezpłatnie i bez żadnych zobowiązań.